Anuman ang iyong gawin, gawin ito nang maayos, para sa mga tamang dahilan, bilang pagkilala sa kanyang ginawa, at ayon sa buong paniniwala na mayroon ka.

Ang pagpapatawad ay hindi: pagtanggi, pagkalimot, pakikipagkasundo, pagtitiwala, pagpapagaling, ang hukuman ni CRISTO, ang paghuhukom ng DIYOS.

Mahalin mo ang iyong sarili gaya ng pagmamahal ng Diyos sa iyo. Hindi mo malulutas ang isang problema sa pamamagitan lamang ng paggamot sa mga nakikitang sintomas.

Kung may idolo ka sa puso mo, tanggalin mo. Kung hindi nakikialam ang DIYOS, papatayin ka ng diyus-diyosan na itinatago mo sa iyong puso. Maaari pa itong magtulak sa iyo na sirain kung ano ang mayroon ka na.

Gayunpaman, ang iyong pananamit ay isang anyo ng pagpapahayag, isang nakikitang patotoo kung sino ka at kung sino ang iyong pinararangalan.

Hindi tayo maaaring maging mga hukom at tagapamagitan nang sabay

Sinasabi sa atin ng Bibliya na ang pagmamadali ay humahantong sa kakapusan at pagkaantala.

Nagpapasalamat ka ba sa pag-akyat mo sa bundok o naghihintay ka ba hanggang makarating ka sa tuktok para magpasalamat?

Nais ng DIYOS na iligtas mo. Ang pagiging pinagpala ay hindi dahilan para sa kakulangan ng karunungan.

Lahat tayo ay may panimulang punto. Maaaring itama ang mga pagkakamali at kung aalagaan ng maayos, lumalaki ang maliliit na bagay.